هم ايشانند كه شراب طهور مخصوص ابرار را با مقدارى از « تسنيم » آميخته مىنمايند و چون آنها واسطهء فيض به ابرارند لذا شاهد و گواه بر اعمال آنها نيز مىباشند و اين مقام دقيقا مانند آن‌چيزى است كه گفتيم در مورد مطهرين و پاكان در دين اسلام كه معصومينى هستند كه حقيقت كتاب را مس و درك كرده‌اند و از جملهء حقايق مكنون در كتاب ، لوح محفوظى است كه همهء امور نهانى و از آن جمله اعمال بندگان در آن است . پس مطهرين همان مقربين و يا عباد اللّه هستند كه ابرار و نيكان را هرجا بخواهند از چشمهء مخصوص سيراب مىكنند و اين چشمه همان چشمهء كافور است كه بالاتر از مقام ابرار قرار دارد و چشمهء سلسبيل مخصوص مقرّبين است كه شخص رسول خدا با آن مقرّبين را سيراب مىفرمايد ، زيرا رسول خدا قيّم و ولىّ مقربين ( همان اهل بيتش ) مىباشد . خلاصه آن‌كه : ابرار از ظرف‌هاى آبى سيراب مىشوند كه با كافور آميخته است و مقربين مصدر ابرارند و چشمهء سلسبيل مصدر مقربين است كه خودشان از آن سيراب مىشوند و به ابرار هم مقدارى از آن مىدهند پس در واقع مقربين واسطهء افاضه بر ابرارند كه به آنها نور و علم و حكمت و هدايت اعطا مىكنند و اين عده مقربين عبارتند از : امير مؤمنان عليه السلام ، فاطمهء زهرا ، حسن و حسين عليهما السلام كه به خود آنان از چشمهء سلسبيل به واسطهء رسول خدا فيض مىرسد ، پس علوم ايشان از رسول خداست چنان‌كه در روايات از آنان نقل شده است ؛ يعنى مقربين هم حجّت خدا بر خلقند و هم ولايت بر مردم دارند ، زيرا ولايتشان از ولايت خدا نشأت مىگيرد كه ولايت و